3 kilometry w głąb ziemi (2019)

Film „3 kilometry w głąb ziemi” (oryg. Mine 9) to opowieść o nagłej katastrofie w podziemnym korytarzu kopalni, w którym grupa górników zostaje odcięta od powierzchni. Główny wątek koncentruje się na Terry’ym Serpico, który wciela się w doświadczonego górnika zmagającego się nie tylko z fizycznym brakiem tlenu, ale i z własnym poczuciem winy po latach spędzonych w niebezpiecznym zawodzie. Akcja rozwija się w zamkniętej przestrzeni, a napięcie budowane jest głównie poprzez dialogi, dźwięki drgań skał i powolny, nieustanny oddech postaci, co sprawia, że widz czuje się współodpowiedzialny za ich los.

Co wyróżnia ten tytuł, to przede wszystkim minimalistyczna reżyseria Eddiego Mensore, który postawił na autentyczność zamiast na spektakularne efekty specjalne. Kamerę trzyma ręka, co nadaje scenom niepokojącą, niemal dokumentalną wrażliwość; długie ujęcia bez cięć wprowadzają widza w stan klaustrofobii, a jednocześnie pozwalają obserwować subtelne zmiany w mimice aktorów. Szczególnie pamiętna jest scena, w której grupa musi podzielić ograniczoną ilość wody – cisza przerywana jedynie szmerem spadających kropli podkreśla dramat ludzkiej desperacji. Motyw lusterka, które jeden z bohaterów przykleja do ściany, by obserwować własny oddech, staje się metaforą refleksji nad życiem i śmiercią w zamkniętym świecie. Gra aktorska, choć nie rozbłyskuje hollywoodzką charyzmą, ma w sobie surową autentyczność; Serpico, Ashworth i Sizemore oddają zmęczenie i determinację, które nie potrzebują wielkich monologów, by wywołać emocje.

W kontekście twórczości Mensore „3 kilometry w głąb ziemi” jest kontynuacją jego fascynacji ograniczonym