Dis-moi pourquoi ces choses sont si belles (2024)

Brat Marie-Victorin miał 46 lat, gdy poznał 23-letnią Marcelle Gauvreau. Oboje byli bliscy śmierci i dzielą tę samą miłość do Boga i Przyrody. On staje się jej nauczycielem, a później ona jego asystentką. Ich przyjaźń się rozwija. Marie-Victorin proponuje Marcelle różne interpretacje seksualności, na które ona pośpiesznie reaguje, odwołując się do własnych intymnych doświadczeń. W korespondencji, która trwać będzie aż do śmierci Marie-Victorina, badają ludzkie pragnienia i „biologię bez zasłony”. Ta wielka, czysta miłość, miłość do flory Quebecu, skłania ich do zadawania pytań o własną relację z miłością i Przyrodą.