Do diabła z brzydalami (2010)

W świecie, gdzie uroda i wygląd są zwykle uważane za najważniejsze cechy, spotykamy się z postacią Eliseo, który wyglądem raczej nie przypomina kandydata do konkursu piękności. Czterdziestoletni mężczyzna, kiedy nie jest samotny, to raczej samotny. Nigdy nie był w związku, a jego życie to przede wszystkim samotne godziny i brzydki, kiedy nie jest samotny, to raczej samotny (chociaż może nie zawsze). Na pogrzebie matki spotyka starego znajomego, Nati, która wprawia w zachwyt swoim urokiem i optymizmem. Choć nie jest piękna, to z pewnością jest pełna życia i niezwykle sympatyczna.

Glówna motywacja Eliseo i Nati to poznanie siebie, a także odnalezienie sensu życia. Mimo, że w przeciwieństwie do Nati, Eliseo nie jest pełen uroku i optymizmu, to jednak obie osoby mają w sobie coś wyjątkowego. Film ten nie jest tylko komedią, ale także refleksją nad życiem, miłością i znaczeniem człowieka.

Jest to film dla tych, którzy myślą, że uroda jest jedynym ważnym aspektem życia. Dla kogoś, kto zawsze czuje się niewystarczający lub nieatrakcyjny, ten film może być jakąś formą pocieszenia. Jest to również film dla tych, którzy szukają pozytywnego przekazu i chcą poczuć się dobrze.

Warto obejrzeć ten film z uwagą, ponieważ jest to historia o tym, że nawet najbardziej brzydki człowiek może być pełen uroku i że każdy ma swoje wartości. Atmosfera filmu jest przyjazna i ciepła, a tempo jest szybkie, ale nie przesadnie szybkie. Film ten nie jest nudny, a aktorzy grają role bardzo wciągająco.